RSS Feed

Category Archives: Uncategorized

Happy New Year!!!

happy-new-year.jpg

Όπως καταλαβαίνετε αυτό το post δεν έχει και καμία ιδιαίτερη σημασία είναι απλά οι ευχές μας για το νέο έτος. Ως σωστός δημόσιος υπάλληλος δεν μπορούσα να γράψω εκτός γραφείου και γι’αυτό και η καθυστέρηση. Επίσης ο υπάλληλος που έχω για να μεταφέρει τα χειρόγραφα μου στο blog είχε άδεια και έμεινε πίσω ή «δουλειά»!

happynewyearsmall.jpg

Advertisements

Η νέα γενιά επί το έργο



Όχι δηλαδή πέστε μου,είναι δυνατόν αυτά τα παιδιά να φαντασιώνονται ότι μεγαλώνοντας θα γίνουν δημόσιοι υπάλληλοι;

Η επανάληψις είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως!

Αυτό προφανώς σκέφτεται ο τύπος στο διπλανό γραφείο γιατί κάθε μέρα για κανα δύωρο ακούει στο repeat ένα άντε το πολύ δύο τραγουδάκια. Λέτε να επηρεάστηκε από αυτό;

Επιτέλους Παρασκευή

Μετά από μια σκληρή εβδομάδα, όπου την μία μέρα είχανε γενική συνέλευση, την άλλη στάση εργασίας έφτασε και η Παρασκευή όπου λόγω 28ης Οκτωβρίου, έχουνε ημιαργία!!!

https://i1.wp.com/1gym-ilioup.att.sch.gr/parela-kor.JPG

Επιμένω για άλλη μια φορά, μην απορείτε γιατί δεν τσουλάει τίποτα, εμείς έχουμε εφαρμόσει το 3ημερο και το 5ωρο!!!!

powered by performancing firefox

Οι Παρακωλύοντες

Σε όλες τις δουλείες υπάρχουν αυτοί που δουλεύουν και αυτοί που δεν δουλεύουν. Στο δημόσιο όμως ερχόμαστε αντιμέτωποι και με μια τρίτη κατηγορία: Αυτούς που όχι μόνο δεν δουλεύουν αλλά δεν αφήνουν και τους άλλους να δουλέψουν. Πως γίνεται αυτό; Ας το δούμε λίγο πιο προσεκτικά.

Υπάρχει το σχετικά ευχάριστο είδος όπου απλά σε πλησιάζει ενώ κανείς κάτι και πετάει σχόλια του στυλ: «Έλα μωρέ τώρα όλο δουλειά-δουλειά κάτσε λίγο να τα πούμε.», «Ξέρεις εδώ ο προϊστάμενος είναι καλός οπότε δεν χρειάζεται να κουράζεσαι τόσο.». Αν αδιαφορήσεις θα αρχίσουν να σου μιλάνε ακατάπαυτα και να σε ρωτάνε διάφορα μέχρι ή να σου σπάσουν τα νεύρα και να τους βρίσεις και να σου βγει και ο τίτλος «αυτός/ή ο/η αντιπαθητικός/ή» ή εγκαταλείπεις την όποια δουλεία κάνεις και εμπλέκεσαι σε συζήτηση μαζί τους. Το δεύτερο αν και φαίνεται πιο σωστό/λογικό τελικά είναι μέγα σφάλμα γιατί πλέον έχεις γίνει θύμα τους και με την πρώτη ευκαιρία θα σε διακόπτουν από την δουλεία σου για «πείτε τα νέα σας».

Τώρα θα αναφερθούμε στην δεύτερη κατηγορία πολύ πιο επικύνδινη και ενοχλητική από την προηγούμενη. Αυτοί συνήθως έχουν μια εικονική εξουσία αλλά ουσιαστικά δεν κάνουν τίποτα αποτέλεσμα είναι για να αποδείξουν ότι κάτι κάνουν δημιουργούν
συνεχώς προβλήματα. Θα παραθέσω κάποια παραδείγματα για να δείτε ότι δεν σας δουλεύω:

Συζήτηση υφιστάμενου με προϊστάμενο (του αέρα).
– Κύριε προϊστάμενε την Δευτέρα το 40% των ατόμων που θα συμμετέχουν στο
εβδομαδιαίο meeting θα λείπουν μήπως να το
αναβάλουμε για την επόμενη.
– Θα λείπουν;
– Μάλιστα εσείς τους στείλατε για την συγκεκριμένη δουλειά εκεί.
– Ά ναι σωστά, καλά λοιπόν να το κάνουμε την Τρίτη τότε.
– Μα ξέρετε δεν υπάρχει κάποια σημαντική εξέλιξη (επειδή οι άλλοι λείπουν γιατί
τους έχει διώξει) οπότε δεν θα έχει έννοια το
meeting.
– Άκου να δεις το
meeting δεν το κάνουμε για κάποιο τυχαίο λόγο, γίνεται γιατί
πρέπει να γίνει άρα την Τρίτη θα έχουμε
meeting. (με έντονο ύφος πάντα)


https://i2.wp.com/www.michielb.nl/fotolog/pix/msg-1110292205-1243-008032005001.jpg

Έτσι λοιπόν γίνεται το
meeting και χάνουμε δύο ώρες συζητώντας περί ανέμων και υδάτων και μένει και η οποιαδήποτε δουλειά που μπορεί να είχαμε (γιατί ως δημόσιο δεν δουλεύουμε και τόσο μην ξεχνιόμαστε) πίσω.

Ένα ακόμη παράδειγμα του ίδιού είδους:
Κάποιος υπάλληλος φιλοτιμίθικε και έφτιαξε μία ταμπέλα την όποια ανάρτησε στην
πόρτα του γραφείου για να μην ταλαιπωρείτε το κοινό που μπαίνει μέσα στην δημόσια υπηρεσία και νοιώθει σαν το ποντίκι στο λαβύρινθο. Την επόμενη μέρα την
προσέχουν δύο τέτοιοι τύποι και ακολουθεί η παρακάτω συνομιλία ανάμεσα στον Α και Β τύπο και στον Γ υπάλληλο.

Α – Τι είναι αυτό;
Β – Δεν ξέρω το θέμα είναι όμως ποιος (τόλμησε και ) πήρε την πρωτοβουλία και το έβαλε.
Α – Να σου πω αυτό εδώ τι είναι; (απευθυνόμενος στον Γ)
Γ – Μια ταμπέλα που έφτιαξε ο Ψ για να ξέρει ο κόσμος που μπαίνει, επειδή ρωτάνε συνέχεια.
Β – Τι; Έτσι αυθαίρετα χωρίς να ρωτήσει κανέναν πάει ο Ψ και βάζει ταμπέλες όπου
θέλει.
Α – Άσε που είναι και λάθος.
Β – Έ βέβαια εδώ δεν είναι τμήμα, είναι διεύθυνση, μα καλά πως έκανε τέτοιο
λάθος.
Α – Ή μήπως είναι γραμματεία μιας και εμείς είμαστε οι προϊστάμενοι λογικά η διεύθυνση είναι δίπλα στο δικό μας γραφείο.
Β – Δεν ξερώ πάντως αυτό είναι λάθος και θα βγει δεν μπορεί ο κάθε
υπάλληλος να κάνει ότι θέλει εδώ μέσα (και σκίζει την ταμπέλα).
Α – Ναι σωστά γιατί εμείς είμαστε οι προϊστάμενοι (στην Διεύθυνση; Τμήμα; Γραμματεία;) και μόνο εμείς αποφασίζουμε πότε, εάν θα μπει ταμπέλα και τι θα λέει!


https://i2.wp.com/www.texasmba.de/Events/Frankfurt2004_Web-Album/28_Annual%20Meeting%202004%20at%20McKinsey%20Office,%20Frankfurt.JPG

Πάει λοιπόν η ταμπέλα οπότε όταν πηγαίνετε σε κάποια δημόσια υπηρεσία μην απορείτε γιατί δεν μπορείτε να βρείτε τίποτα περισσότερο από τον όροφο. Επίσης το γεγονός ότι δεν απαντάνε ούτε σε ερωτήσεις του στυλ «Που να πάω;» είναι γιατί πολύ απλά ούτε οι ίδιοι ξέρουν.

powered by performancing firefox

Στάση Εργασίας

Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που έμαθα στην δουλεία αυτή
την εβδομάδα…

powered by performancing firefox

 

 

Μια εσωτερική βουτιά στα άδυτα του κρατικού μηχανισμού

Όλα τα παιδιά του κόσμου όταν είναι μικρά κάνουν όνειρα για το τι θα γίνουν όταν μεγαλώσουν. Άλλα λένε πιλότος άλλα αστροναύτης και μερικά θέλουν κάτι πιο προσιτό του στυλ μηχανικός αυτοκινήτων. Δύσκολα να συναντήσεις παιδάκι να σου πει ότι θέλει να γίνει Υπάλληλος, πόσο μάλλον Δημόσιος Υπάλληλος.

Στην πορεία όμως οι καταστάσεις αλλάζουν. Το αιώνιο κήρυγμα από το σπίτι καθώς και οι μαρτυρίες και συμβουλές των μεγαλύτερων και (πάντα) πιο ώριμων (Ουέ και αλίμονο σε όποιον αμφισβητήσει την αξιοπιστία του Θείου Κώστα υπαλλήλου στο υπουργείου Πολιτισμού) οδηγούν σε ένα δρόμο. Το Δημόσιο!!! Αυτή είναι η μόνη σωτηρία και για μερικούς και η μόνη επιλογή.

Βλέπεις ενώ στην υπόλοιπη Δύση (στην οποία και καλά ανήκουμε) μεγάλο μέρος του κόσμου δουλεύει σε κάτι που του αρέσει. Άρα είναι καλός σε αυτό δημιουργικός, υπάρχει πρόοδος κλπ. Εδώ δουλεύεις μόνο για τα λεφτά με απώτερο σκοπό να δουλεύεις όσο το δυνατόν λιγότερο και αν μπορείς να τα τρως και από καμιά επιδότηση που και που. Εξού και η γκρίνια η αιώνια γκρίνια. Αφού το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής σου το περνάς κάνοντας κάτι που δεν σου αρέσει (ακόμη και αν αυτό το κάτι είναι το τίποτα) είναι λογικά να μην νοιώθεις καλά και να σου φταίνε όλα.

Σχετικά με το δημόσιο υπάρχει μια και μοναδική στάση: μέχρι να μπεις είναι οι εργαζόμενοι σε αυτό είναι τεμπέληδες ανεπρόκοποι και σου τρώνε τα λεφτά. Αφού μπεις όμως «δουλεύεις» και όταν λέμε δουλεύεις μιλάμε ιδρώνεις κουράζεσαι και ντροπή και αίσχος στον απλό πολίτη που θα το αμφισβητήσει αυτό(ακόμη και αν είναι ο κολλητός/ή).

Αυτή η στάση με προβλημάτιζε πάντα και μιας και μου δόθηκε ή ευκαιρία να συμμετάσχω και εγώ ως λαμπαδηδρόμος στους Ολυμπιακούς του Δημοσίου για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα θα προσπαθήσω να είμαι ειλικρινής. Έχοντας κάνει διαφορές δουλειές έξω θα αποπειραθώ μια ρεαλιστική προσέγγιση στο «Τι πραγματικά κάνει ένας Δημόσιος Υπάλληλος!» . Το ότι δουλεύει είναι το μόνο σίγουρο (δεν τολμώ να αμφισβητήσω κάτι τέτοιο) τα υπόλοιπα θα τα διαβάσετε στην πορεία…

Αρέσει σε %d bloggers: