RSS Feed

Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2006

Γιατί ο Superman είναι Δημόσιος Υπάλληλος ;

Superman Με αφορμή την ταινία Superman Returns εντόπισα κάποια στοιχεία στον γαλαζοκόκκινο υπερήρωα πού χαρακτηρίζουν και τον μέσο δημόσιο υπάλληλο. Καλο είναι λοιπόν να τα επισημάνουμε.

Το κυριότερο χαρακτηριστικό είναι ότι διατηρεί την ίδια δουλεία για Χ χρόνια. Δηλαδή είναι δημοσιογράφος στην Daily Planet από τότε που θυμάται. Επίσης στην ταινία μετά από απουσία πέντε ετών επιστρέφει στην ίδια θέση. (Το σεναριακό εύρημα ότι πέθανε κάποιος και για αυτό τον ξαναπήραν απορρίπτετε) . Στην Αμερική του σήμερα πέντε ώρες μπορεί να λείψεις και να χάσεις την θέση σου αλλά αυτός όχι. Εκεί του είχαν γραφειάκι και ζεστή καρεκλίτσα να τον περιμένει. Ακόμη και ο βοηθός του ήταν εκεί.

//www.duvekot.ca/eliane/archives/Clark_kent.jpg” cannot be displayed, because it contains errors.

Το θέμα ότι έχει βοηθό αποτελεί ακόμη ένα χαρακτηριστικό του δημοσίου. Κάθε υπάλληλος έχει (και αν δεν έχει γκρινιάζει να του φέρουν) έναν ακόμη υπάλληλο για να του κάνει την δουλεία. Το καλύτερο είναι ότι επειδή ο «νέος» ποτέ δεν ξέρει τίποτα, η σχέση τους είναι μαστιγωτική του στυλ: «Μα σου είπα Ρούλα για να γράψεις το κεφαλαίο Λιίι πατάς το Καψ Λιοκ, όχι αυτό το Σιίφτ που πατάς εσύ.» . Έτσι αρμονικά συνεχίζετε η εκπαίδευση μέχρι να συνταξιοδοτηθεί ο μεγάλος ή να βρει βύσμα ο μικρός. Ο Jimmy Olsen προφανώς δεν έχει δόντι, γι’αυτό και παραμένει στην ίδια θέση τόσα χρόνια.

Jimmy Olsen Παντά στην ίδια θ�ση!


Ο
Clark Kent ως δημοσιογράφος δεν κάνει τίποτα. Πολύ σπάνια θα δούμε δικό του άρθρο, γενικά προσποιείτε ότι δουλεύει ενώ έχει και δεύτερη δουλεία ως Superman. Ως καθαρόαιμος δημόσιος υπάλληλος πάει στο γραφείο στην ώρα του αλλά φεύγει ότι ώρα θέλει ανεξαρτήτως ωραρίου κάνει τις «δουλειές» του ως Superman και μετά
επιστρέφει στο γραφείο του, οπού κανείς δεν τον αναζητάει ποτέ. Επίσης στην δεύτερη δουλεία τρέχει είναι δραστήριος και πολύ καλός σε αυτήν μάλιστα, όλα σε αντίθεση με την Δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα όπου είναι ατσούμπαλος και γενικά τον κρατάνε επειδή τον λυπούνται και ουσιαστικά επειδή είναι μόνιμος.

Σουπερβύσμα!

Φοράει συνέχεια τα ίδια ρούχα στην δουλειά και δεν τα πλένει ποτέ. Αν έχετε την δυνατότητα να το παρατηρήσετε ο γνήσιος δημόσιος υπάλληλος δεν αλλάζει ποτέ ρούχα. Δεν είναι απαραίτητα βρωμιάρης ή κάτι τέτοιο απλά αυτό αντικατοπτρίζει την έλλειψη ποικιλίας στην καθημερινότητα του.

Τέλος πετάει στα σύννεφα και δεν έχει καμιά επαφή με το τι συμβαίνει στην γη. Από την άλλη νομίζει ότι έχει την απόλυτη επαφή με την πραγματικότητα. Έχει λοιπόν μια φοβερή ικανότητα να αποκόβει οτιδήποτε συμβαίνει γύρω του. Βιώνει την Νιρβάνα του Δημοσίου λοιπόν στον ύστατο βαθμό.

https://i2.wp.com/supermantv.net/superman/images/wallpaper/superman-logo.jpg

Το ευτυχές είναι ότι οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι μόνοι τους πλέον σε αυτόν τον κόσμο έχουν ένα όραμα ένα σύμβολο ένα είδωλο ένα πρότυπο να του μοιάσουν «Its a birdits a plane..no its the SuperΔημόσιοςΥπάλληλος».

Ριξτε μια ματιά και στο γραφείο του.

powered by performancing firefox

Advertisements

Στάση Εργασίας

Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που έμαθα στην δουλεία αυτή
την εβδομάδα…

powered by performancing firefox

 

 

Μια εσωτερική βουτιά στα άδυτα του κρατικού μηχανισμού

Όλα τα παιδιά του κόσμου όταν είναι μικρά κάνουν όνειρα για το τι θα γίνουν όταν μεγαλώσουν. Άλλα λένε πιλότος άλλα αστροναύτης και μερικά θέλουν κάτι πιο προσιτό του στυλ μηχανικός αυτοκινήτων. Δύσκολα να συναντήσεις παιδάκι να σου πει ότι θέλει να γίνει Υπάλληλος, πόσο μάλλον Δημόσιος Υπάλληλος.

Στην πορεία όμως οι καταστάσεις αλλάζουν. Το αιώνιο κήρυγμα από το σπίτι καθώς και οι μαρτυρίες και συμβουλές των μεγαλύτερων και (πάντα) πιο ώριμων (Ουέ και αλίμονο σε όποιον αμφισβητήσει την αξιοπιστία του Θείου Κώστα υπαλλήλου στο υπουργείου Πολιτισμού) οδηγούν σε ένα δρόμο. Το Δημόσιο!!! Αυτή είναι η μόνη σωτηρία και για μερικούς και η μόνη επιλογή.

Βλέπεις ενώ στην υπόλοιπη Δύση (στην οποία και καλά ανήκουμε) μεγάλο μέρος του κόσμου δουλεύει σε κάτι που του αρέσει. Άρα είναι καλός σε αυτό δημιουργικός, υπάρχει πρόοδος κλπ. Εδώ δουλεύεις μόνο για τα λεφτά με απώτερο σκοπό να δουλεύεις όσο το δυνατόν λιγότερο και αν μπορείς να τα τρως και από καμιά επιδότηση που και που. Εξού και η γκρίνια η αιώνια γκρίνια. Αφού το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής σου το περνάς κάνοντας κάτι που δεν σου αρέσει (ακόμη και αν αυτό το κάτι είναι το τίποτα) είναι λογικά να μην νοιώθεις καλά και να σου φταίνε όλα.

Σχετικά με το δημόσιο υπάρχει μια και μοναδική στάση: μέχρι να μπεις είναι οι εργαζόμενοι σε αυτό είναι τεμπέληδες ανεπρόκοποι και σου τρώνε τα λεφτά. Αφού μπεις όμως «δουλεύεις» και όταν λέμε δουλεύεις μιλάμε ιδρώνεις κουράζεσαι και ντροπή και αίσχος στον απλό πολίτη που θα το αμφισβητήσει αυτό(ακόμη και αν είναι ο κολλητός/ή).

Αυτή η στάση με προβλημάτιζε πάντα και μιας και μου δόθηκε ή ευκαιρία να συμμετάσχω και εγώ ως λαμπαδηδρόμος στους Ολυμπιακούς του Δημοσίου για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα θα προσπαθήσω να είμαι ειλικρινής. Έχοντας κάνει διαφορές δουλειές έξω θα αποπειραθώ μια ρεαλιστική προσέγγιση στο «Τι πραγματικά κάνει ένας Δημόσιος Υπάλληλος!» . Το ότι δουλεύει είναι το μόνο σίγουρο (δεν τολμώ να αμφισβητήσω κάτι τέτοιο) τα υπόλοιπα θα τα διαβάσετε στην πορεία…

Αρέσει σε %d bloggers: